Zniesienie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego określa się mianem bloku nerwowo-mięśniowego. Blok ten doprowadza do zwiotczenia mięśni prążkowanych. Odpowiednie środki mogą wywoływać zahamowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego za pośrednictwem różnych mechanizmów. W związku z tym w farmakologii i anestezjologii przyjęto ich podział na dwie podstawowe grupy. Pierwszą grupę stanowią środki wywołujące blok polaryzacyjny płytki ruchowej (konkurencyjny, kompetytywny). Związki te wiążą się z receporem płytki ruchowej i uniemożliwiają do niej dostęp ACh. Powoduje to zwiotczenie mięśni prążkowanych. W ten sposób działają alkaloidy kumarynowe oraz niektóre związki syntetyczne należące do wielkocząsteczkowych czwartorzędowych zasad amoniowych (galamina, pankuronium). Antagonistami ich są inhibitory hydrolazy ACh (neostygmina, fizostygmina), które hamują rozkład uwolnionej ACh. Doprowadza to do wypierania z receptorów płytki ruchowej związków wywołujących blok konkurencyjny i do depolaryzacji błony postsynaptycznej. Drugą grupę związków znoszących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe stanowią środki wywołujące blok depolaryzacyjny. Związki o takim działaniu, podobnie do ACh, depolaryzują błonę postsynaptyczną. Środki wywołujące blok depolaryzacyjny, w odróżnieniu od ACh, nie rozkładają się szybko w organizmie.
dieta odchudzająca preparaty do oczu do szamba