Środki miejscowo znieczulające ulegają w tkankach hydrolizie i w postaci wolnych zasad przenikają łatwo przez lipidową warstwę błony komórkowej. Pewną rolę w procesie blokowania przewodnictwa w dośrodkowych włóknach czuciowych odgrywają jony wapniowe (Ca2+), konkurując z działaniem błonowym środków miejscowo znieczulających. Im silniej one przeciwdziałają wiązaniu się wapnia z fosfolipidami komórek, tym silniej zaznacza się ich działanie znieczulające. Przypuszcza się, że pod wpływem bodźców czuciowych tworzą się lub są uwalniane w zakończeniach nerwów czuciowych swoiste substancje chemiczne, jak histamina, acetylocholina, serotonina, prostaglandyny i in., które zmieniają przepuszczalność błony lipoproteinowej dla jonów sodowych i potasowych, stwarzając odpowiednie warunki do powstawania i wygasania potencjału czynnościowego. Należy dodać, że mechanizm działania leków miejscowo znieczulających polega głównie na zmianach w błonie komórkowej, która staje się nieprzepuszczalna dla jonów sodowych wędrujących do wnętrza komórki i jonów potasowych na zewnątrz komórki. Ustaje całkowicie przewodzenie impulsów we włóknach czuciowych. Zanika odczuwanie bólu w miejscu zastosowania środka znieczulającego.
kawaly FA napalm psycholog Wrocław