Srodki syntetyczne

Działanie wszystkich syntetycznych środków miejscowo znieczulających można przedłużyć, stosując równocześnie leki kurczące naczynia krwionośne, jak epinefryna, lewarterenol, kobefryna i inne. Zmniejszają one ukrwienie tkanek w miejscu zastosowania środka znieczulającego, utrudniając jego wchłanianie. Do znieczuleń nasiękowych optymalne stężenie epinefryny wynosi 1 : 200 000. Do znieczuleń podpajęczynówkowych stosowane jednorazowo dawki wynoszą 0,3—0,4 mg epinefryny. W przestrzeni podpajeczynówkowej epinefryna ulega przemianie do metanefryny, która w ciągu 20 min lub później pojawia się w małych ilościach w ośrodkowym układzie nerwowym. Wstrzykiwanie do tkankowe roztworu środka znieczulającego, zawierającego większe stężenia epinefryny, nie daje lepszych wyników, stwarza natomiast niebezpieczeństwo działania ogólnego. Ilość epinefryny zastosowanej łącznie ze środkiem znieczulającym nie może przekraczać jej jednorazowej dawki maksymalnej. Większe ilości bowiem mogą wywołać charakterystyczne dla niej działanie ogólne, jak: uczucie niepokoju, pobudzenie, przyspieszenie czynności serca, bóle w okolicy mostka, wzrost ciśnienia krwi, zawroty głowy, omdlenia i itp. Objawy te można usunąć lub zapobiec ich występowaniu, stosując leki adrenolityczne, np. fentolaminę.
matrix 5.0 dni płodne air optix