Okres dzialania kokainy

Kokaina wywołuje bardzo złożony obraz zatrucia, w którym można odróżnić trzy okresy: Pierwszy okres, określany również okresem euforii, charakteryzuje się szybkim występowaniem zamroczenia, pogodnym nastrojem, wielomównością, wesołym, przyjacielskim usposobieniem, skłonnością do zwierzeń. Wzmaga się wydolność fizyczna i psychiczna. Procesy intelektualne ulegają jednak znacznemu upośledzeniu. Drugi okres występujący po dużych dawkach i odpowiednim czasie, charakteryzuje się całkowitą zmianą nastroju, charakteru i psychiki kokainisty. Występuje zamroczenie z halucynacjami wzrokowymi, słuchowymi, węchowymi i urojeniami prześladowczymi. Trzeci okres zatrucia, tzw. okres depresji, charakteryzuje się ogólnym wyczerpaniem, przechodzącym w stan senności i snu lub w uporczywą i męczącą bezsenność. Stanom tym niejednokrotnie towarzyszy wzrost temperatury ciała świadczący o gorączkotwórczym działaniu kokainy, zwłaszcza podanej w większych dawkach. Wystąpienie gorączki kokainowej często jest poprzedzane napadami dreszczy. Dość swoiste są także zewnętrzne odznaki zachowania się kokainistów, charakteryzują się one utrudnionym, ciężkim oddechem, ustawicznym sapaniem, pociąganiem nosem, wskutek przewlekłego nieżytu górnych dróg oddechowych oraz uszkodzenia błony śluzowej, pojawiania się owrzodzeń, które nawet mogą doprowadzić do przebicia przegrody nosowej. Pozostaje to w związku z ustawicznym kurczeniem się naczyń i upośledzeniem odżywiania tkanki, co prowadzi do jej martwicy.
pocenie się stóp Formline środki na chorobę lokomocyjną