Leki uspokajajace

Do grupy leków zmniejszających pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego można zaliczyć wiele leków mających różne mechanizmy działania i odmienne zastosowanie kliniczne. Wspólną jednak ich cechą jest hamowanie czynności neuronów i hamowanie przekaźnictwa synaptycznego oraz przewodzenia aksonalnego. Ich powinowactwo do poszczególnych struktur mózgu i rdzenia kręgowego może być różne. Na jedne struktury mogą działać silniej, na inne — słabiej. Z pewnym uproszczeniem można stwierdzić, że wspomniane leki powodują uspokojenie, senność bądź sen, a także ogólne znieczulenie (narkozę). Można przyjąć, że takie stany, jak uspokojenie, sen i narkoza stanowią etapy określające stopień zahamowania poszczególnych struktur mózgu. Szczególnie silnie hamowane są struktury związane z regulacją stanu czuwania, a więc neurony tworu siatkowatego i kory mózgu. Silniej działające leki wywołujące znieczulenie ogólne łatwo znoszą świadomość. Stan czuwania związany jest ze wzmożoną aktywnością bioelektryczną kory mózgu (reakcja desynchronizacji) i czynnością struktur regulujących napęd ruchowy, czynności emocjonalne i motywacyjne. Desynchronizacja czynności korowej związana jest z neuronami cholinergicznymi, a także noradrenergicznymi. Te ostatnie związane są z tworem siatkowatym oraz z miejscem sinawym (locus coeruleus). Procesy napędu ruchowego i emocjonalnego regulowane są przede wszystkim (oprócz acetylocholiny) przez DA.
gabinet psychologiczny gdańsk dobry psycholog warszawa cm3