Zatrucie fenobarbitalem

Przedawkowanie fenobarbitalu wywołuje sen, który szybko się pogłębia, przechodząc w stan narkozy, połączonej z niebezpieczeństwem porażenia ośrodka oddechowego. Czasem daje się zauważyć objaw dość swoisty dla fenobarbitalu, tzw. hippus polegający na nagłym rozszerzeniu, a następnie zwężeniu źrenic. Fenobarbital spożyty jednorazowo w dawce 1g może spowodować zgon. Przeciętna dawka śmiertelna wynosi 4 g. Leczenie zatrutych polega na przyspieszeniu usuwania leku z organizmu (podawanie dużych ilości płynów alkalizujących, niekiedy hemodializa), podtrzymywaniu krążenia i oddychania (leki przeciwwstrząsowe, nasercowe, drenaż dróg oddechowych, niekiedy wskazana tlenoterapia). masy ciała. Leki te minimalnie porażają czynność oddechową i krążenie, rzadko wywołują nudności lub wymioty. Chorzy otrzymujący barbiturany w celu premedykacji łatwiej budzą się z uśpienia niż ci, którzy otrzymali opiaty. Jednakże po barbituranach jest więcej niebezpiecznych sytuacji ze względu na większą świadomość bólu. Alkohol, pochodne kwasu salicylowego, leki przeciwzakrzepowe zwiększają tolerancję na opiaty. U chorych z uczuleniem, nadwrażliwością na leki, w stanie podniecenia lub wobec możliwości ujemnej interakcji zamiast barbituranów należy stosować paraldehyd lub wodzian chloralu.
Leczenie chrapania rozporowe baseny ogrodowe intex - bardzo łatwy do rozłożenia catering